تشخيص رونوشت هاي bcr-abl در بيماران لوسمي با روش RT-PCR

محمد تقي اكبري¹, منوچهر كيهاني^2و3, غلامرضا توگه^2و4, مرتضي كريمي پور^5و1, آزاده مرادمند¹

1-آزمايشگاه ژنتيك دكتر اكبري- تهران, خ طالقلاني , شماره 98. 2- بخش خون بيمارستان امام خميني- دانشگاه علوم پزشكي تهران 3- بيمارستان آراد- تهران خيابان سميه 4- بيمارستان شركت نفت 5- بخش بيوتكنولوژي انستيتو پاستور ايران

چكيده: تشخيص بيماران مبتلا به انواع لوسمي از طريق سيتوژنتيك, RT-PCR يا FISH امكان پذير است. البته كاربرد اين تكنيك ها به مرحله بيماري و درمان بستگي دارد. روش RT-PCR بويژه نوع كمي آن يكي از مناسبترين تكنيكها در مواردي است كه نتيجه سيتوژنتيك بيمار براي ترانسلوكاسيون منفي باشد و با اين تكنيك مي توان عود و با پسرفت بيماري را در طي دوران درمان با عوامل شيميائي يا داروهاي جديد بررسي نمود. دراين مطالعه 124 بيمار با تشخيص اوليه CML براي ژن ادغام شده bcr-abl با روش RT-PCR كيفي مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين سني گروه بيماران 45 سال و نسبت جنسي 1:1 بود. بيش از نيمي از آنها در مرحله قبل از دريافت درمان هاي اختصاصي بودند. اغلب نمونه ها آسپيراسيون مغزاستخوان و بقيه خون محيطي بود كه در لوله هاي ضدانعقاد EDTA جمع آوري شده بود استخراج RNA و سنتز cDNA طبق روش هاي استاندارد انجام شد. تكثير ژنهاي ادغام شده در يك مرحله با 35 سيكل PCR و با كنترل هاي لازم انجام و محصولات ژني با ژل آگارز مورد بررسي قرار گرفتند. براي 19مرد (15درصد) تكثيري صورت نگرفت كه عمدتاً بدليل لخته بودن و يا استفاده از مواد ضدانعقادي غير از EDTA و كمي نمونه و يا مشكلات كارآزمايشگاهي بود. براي 105 مورد كه تكثير PCR بدرستي انجام شد ازاين افراد 29 نفر معادل 6/27 درصد فاقد ژن ادغام شده بودند و 76 نفر معادل 4/72 درصد داراي جهش بودند كه 48 مورد (7/45درصد) به نوع ماژور, و 18 (1/17) مورد به نوع مينور و 10(5/9 درصد) مورد داراي هر دو نوع ماژور ومينور بودند. همچنين يافته هاي مولكولي با نتايج سيتوژنتيك مورد مقايسه قرار گرفت.