آناليز سلولهاي بلاست در خون بيماران مبتلا به لوسمي هاي ميلوئيدي و لنفوئيدي حاد در سيستم H1 و فلوسيتومتري و مقايسه يافته ها

سيد هادي ملجائي , محمد حسين مقدسي, رسول چاپاري, حسين عليلو, سيد مصطفي

حدودي , سيف اله ريحاني و جليل واعظ

آزمايشگاه بخش فوق تخصصي هماتولوژي و مديكال انكولوژي شهيد قاضي طباطبائي دانشگاه علوم پزشكي تبريز

مقدمه و اهداف: اطلاع از وجود سلولهاي بلاست در خون ومغز استخوان (30%>) يكي از شاخص هاي تشخيص لوسمي حاد است. درصورت وجود بلاست, تعيين مقدار درصد آن سلولها در پيگيري و كنترل بيماران و بعد از درمان نيز نقش ويژه اي داد. بطور معمول اين كار بوسيله مشاهده مستقيم سلولها در پيگيري و كنترل بيماران و بعد از درمان نيز نقش ويژه اي دارد. بطور معمول اين كار بوسيله مشاهده مستقيم سالها بعد از مطالعه حداكثر 10٠0 سلول انجام مي شود. دراين روش بلاستها بدقت شناسائي مي شوند با اين حال وقت گير بوده و نتايج از فردي به فرد ديگر ممكن است متفاوت باشد. بنابراين پيداكردن روش كاملاً كمي و سريع و قابل استاندارد ايده آل هائي است كه سازندگان دستگاههاي شمارشگر خودكار هماتولوژي براي آن تلاش مي كنند. سيستم H و نسل هاي بعدي آن علاوه بر انجام diff count كامل قادر است مقدار درصد بلاستها را گزارش نمايد. بمنظور اطلاع از ميزان دقت اين سيستم در محاسبه درصد بلاست اقدام به مقايسه آن با مقاديري كه توسط فلوسيتومتري گزارش مي شود نموديم.

مواد و روشها: خون تعداد 28 بيمار مبتلا به AML , ALL بعنوان تست و 50 بيمار مبتلا به CLL را بعنوان شاهد بوسيله H1 و فلوسيتومتري با استفاده از آنتي CD45- و تنظيم دستگاه بصورت CD45/RALS (معروف به CD45 gating strategy )بمنظور بدست آوردن تعداد درصد بلاستها مطالعه كرديم.

يافته ها: مقدار متوسط درصد بلاستها بدست آمده از H1 براي AML , ALL به ترتيب 19درصد و5/19 درصد بود اين منظره در فلوسيتومتري 70درصد براي ALL و 45درصد براي AML. هيچكدام از سيستمهاي ياد شده براي CLL بلاست نشان ندادند.

نتيجه گيري: آناليز سلولها توسط H1 در CLL كه معمولا فاقد بلاست هستند قابل اعتماد ولي در مورد لوسمي حاد با اختلاف فاحشي نسبت به فلوسيتومتري بلاستهاي كمتري رانشان مي دهد.