مژگان هاشميه- قاسم مسيبي- آتوسا شيخ الاسلام
مقدمه: بتا تالاسمي ماژور, شايع ترين نوع هموگلوبينوپاتي ارثي مي باشد كه درايران, از اهميبت ويژه اي برخوردار مي باشد. حيات اين بيماران وابسته به ترانسفيوژن مي باشد و متعاقب ترانسفيوژنهاي مكرر, اين بيماران دچار هموسيدروز مي گردند كه مي بايستي به ناچار از داروهاي chelator iran استفاده كند. تنها درمان قطعي اين بيماران پيوند مغزاستخوان مي باشد. اين مطالعه برروي شاخص هاي ايمونولوژيك بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور در شهر اراك انجام شده است.
روش كار: اين پژوهش از نوع مقطعي توصيفي مي باشد و در طي اين مطالعه ميزان IgE, IgG, IgM, IgA, C4, C3 در 56 نفر از مبتلايان به تالاسمي ماژور مراجعه كننده به بيمارستان اميركبير شهر اراك اندازه گيري گرديد. دراين مطالعه روش اندازه گيري شاخص هاي ايمونولوژيك Immunoturbidometry مي باشد و جامعه مورد مطالعه شامل 30 بيمار مذكر و 26 بيمار مونث در گروه سني زير 30 سال مي باشد. روش نمونه گيري, غيرتصادفي آسان بوده و معيارهاي خروج از مطالعه شامل بيماري عفوني فعال, بيماري تب دار, بيماري ايمونولوژيك ديگر در كنار تالاسمي ماژور, تزريق واكسن, مصرف كورتيكواستروئيدها و محرك هاي ايمني در 4 هفته اخير بود.
نتايج: دراين بررسي مشخص گرديد كه سطح شاخص هاي IgG, C4, C3 در رده سني 30-20 سال نسبت به رده سني زير 10 سال و 20-10 سال افزايش دارد. همچنين سطح IgE, IgA, IgM, در رده سني زير 10 سال و 20-10 سال بالاتر مي باشد. سطح IgM,C4 در جنس مؤنث بيش از مذكر وسطح C3 IgA, IgE, IgG, در جنس مذكر بيش از مؤنث مي باشد. لازم به ذكر است كه در تمامي موارد اختلاف مذكور از نظر آماري معني دار نمي باشد. همچنين در جمعيت مورد مطالعه 25 نفر اسپلنكتومي شده بوده اند كه شاخص هاي ايمونولوژيك فوق در بين دو گروه اسپلنكتومي شده و اسپلنكتومي نشده اختلاف معناداري نداشت.
بحث: نتايج اين پژوهش نشان دهنده تغييراتي است كه در شاخص هاي ايمونولوژيك در دو جنس زن و مرد و همچنين در سه رده سني زير 10سال, 20-10 سال و 30-20 سال وجود دارد, ولي اين اختلافات از نظر آماري معني دار نبود, كه احتمالاً بدليل تعداد محدود نمونه گيري مي باشد.