بررسي موارد لوسمي لنفوسيتيك مزمن در بيماران بستري شده در بيمارستان طالقاني كرمانشاه از سال 1376 لغايت 1382

 

علي شهرياري احمدي- محدثه اسكندري- شهرام محمدي

كرمانشاه- بيمارستان طالقاني- بخش خون و انكولوژي

مقدمه:لوسمي لنفوئيدي مزمن (CLL) يك نوع اختلال بدخيمي مربوط به سلولهاي لنفاوي و شايعترين لوسمي لنفوئيدي مي باشد كه به صورت بزرگي غده لنفي و افزايش تعداد لنفوسيتهاي در گردش خود را نشان مي دهد. اين بيماري حدود 7% از لنفومهاي غير هوچكيني را شامل مي شود. CLL بيشتر در سالمندان ديده مي شود. تشخيص اين بيماري براساس CBC, خون محيطي و آسپيراسيون و بيوپسي مغز استخوان و علايم آزمايشگاهي و باليني است. علل اصلي ايجاد كننده آن ناشناخته مي باشد, ولي عوامل مختلفي از جمله تماس با اشعه مي تواند در ايجاد آن نقش داشته باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي فراواني و توزيع سني و علايم و نشانه هاي باليني اين بيماري در كرمانشاه بوده است.

مواد و روشها: روش مطالعه به صورت مراجعه به پرونده بيماران مراجعه كننده به طالقاني كرمانشاه طي سالهاي 1382-1376 بوده است. در نمونه گيري از روش سرشماري استفاده شده است. سپس اطلاعات استخراج و به چك ليست هاي تهيه شده منتقل شد و سپس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.

يافته ها: تعداد بيماران دراين مطالعه 130 نفر بوده است (شامل 32زن(6/24%) و 98مرد(3/75%) , حداقل سن 35 سال و حداكثر آن 98 سال بوده است با ميانگين سني 67سال). از نظر مرحله بندي, مرحله صفر (9/6%) , 4/18% در مرحله يك و  (٥/٢١%) در مرحله دو و  (9/٢٦%) در مرحله سه  و  (١/٢٦%) در مرحله چهار بيماري بوده اند. از نظر يافته هاي باليني بعد از بزرگي غدد لنفي كه شايعترين بوده است, اسپلنومگامي در 7/50% بيماران

, (٨/٤% اسپلنومگالي Hudge) , وهپاتومگالي در 3/15 % بيماران وجود داشته است. شايعترين سمپتوم , ضعف در 90% درصد بيماران گزارش شد و بيشترين گسترش سني در دهه هفتم 7/36% بوده است. از نظر آزمايشگاهي, ميانگين لوكوسيتوز 42000 در هر ميكروليتر خون, ميانگين هموگلوبين 5/0+-12 و ميانگين پلاكت 168000بوده است. از نظر بيماريهاي عفوني همراه 15/6% بيماري گزارش شده است شامل 4 مورد پونوموني, 1 مورد پلورال افيوژن , 1 مورد اوتيت خارجي و از نظر كانسرها , 1 مورد كانسر ازوفاگوس , 1 مورد كانسر تيروئيد , 1 مورد كانسر بيضه, و 1 مورد تومور پانكراس در كل با شيوع 07/3% بوده است. براساس اطلاعات موجود ميزان مرگ و مير بيماران 5/11% بوده است.

نتيجه گيري: در مطالعه ما نيز بيماري CLL بيماري گزارش شده كه در مردان با شيوع 3به1 نسبت به زنان گزارش شده است. مي توان با داشتن شك باليني در زمان بررسي علايم و نشانه هاي بيماري و همينطور تفسير آزمايشات و بررسي مغز استخوان و فلوسيتومتري در مسير تشخيص درست قرار گرفت و با درمان به موقع ميزان بقا را افزايش داد.