بررسي اثربخشي داروي آرسنيك تري اكسيد در بيماران مبتلا به AML-M3 در بيمارستان آيت الله طالقاني كرمانشاه
علي شهرياري احمدي- محدثه اسكندري- وحيد فرنيا- كامران علي مقدم
مقدمه: لوسمي پروميلوسيتيك حاد (APL) يك بيماري كشنده است كه بالقوه با شيمي درماني قابل درمان ميباشد و ده درصد موارد AML را تشكيل مي دهد. اگر چه APL نسبت به بقيه انواع AML به شيمي درماني بهتر پاسخ مي دهد, اما اغلب بيماران دچار DIC شده كه بالقوه كشنده است. با معرفي ATRA از اين عارضه كشنده كاسته شده است. اخيراً داروي قديمي آرسنيك تري اكسيد(AT) براي القاي رميسيون كامل و كنترل DIC و يا جهت القاي رميسيون در بيماران عود كرده يا مقاوم به ATRA در دنيا معرفي شده است كه سبب بهبودي كامل (CR) مي شود. اما هنوز تعداد تحقيقات انجام شده و حجم نمونه مورد بررسي , دلايل كافي براي اثبات اين مدعي نداشته است. هدف از مطالعه حاضر بررسي نقش AT در موارد تشخيص داده شده APL به عنوان تنها داروي مورد استفاده در كرمانشاه با همكاري مركز تحقيقات خون وانكولوژي بيمارستان دكتر شريعتي دانشگاه علوم پزشكي تهران بوده است.
مواد و روشها: تشخيص بيماري براساس تظاهرات باليني, كرايتريهاي مورفولوژيك FAB, مطالعه سيتولوژيك براي مشاهده T(15.17) مي باشد. از تاريخ 9/82 لغايت حالا تعداد 10 بيمار با متوسط سني 7/33 سال (ماكزيمم 61سال و مينيمم 21سال) (6 خانم و 4مرد) با تشخيص APL وارد مطالعه شدند. از اين ميان 5 مورد بيماراني بودند كه بعد از درمان با ATRA و كموتراپي كلاسيك عود كرده بودند و بقيه بيماران جديد بودند. كليه بيماران در بخش بستري شدند و داروي AT با دوز 10ميلي گرم در روز به صورت انفوزيون وريدي با سرم قندي ٥% در طي ٢ ساعت به عنوان درمان القايي (Induction )به مدت ٤٢ روز دريافت كردند. در حين درمان تمامي بيماران از نظر PT.PTT.FDP و فيبرينوژن همزمان بررسي شدند. شمارش WBC روزانه و liver function test. Renal function test به صورت هفتگي انجام شد.
درمان consolidation در بيماراني كه رميسيون كامل داشتند بعد از استراحت 28 روزه به مدت 258روز با آرسنيك تري اكسيد انجام گرفت. سپس بيماران ابتدا ماهيانه براي 3 نوبت و سپس هر 3ماه 1بار ويزيت ميشوند و از نظر cbc و عملكرد كبد و كليه مورد بررسي قرار گرفتند.
نتايج: از 10 بيمار مورد مطالعه, هر ده مورد پاسخ كامل به آرسنيك تري اكسيد نشان دادند كه اين پاسخ در همان مرحله Induction بود. در هيچيك از بيماران بعد از درمان DIC رخ نداد و دارو به خوبي تحمل شد. سندرم بلوغ پروميلوسيت (PMS) كه با ATRA به طور شايعي ديده مي شود نيز در بيماران مشاهده نشد و تنها يك مورد از بيماران هيپرلوكوسيتوز پيدا كرد. در پيگيري بيماران 1 مورد مرگ در اثر خونريزي داخل مغزي داشتيم كه در زمان رميسيون بيمار و با پلاكت بالا رخ داد وعلتي براي آن يافت نشد. همچنين يك مورد عود بيماري و مرگ دراثر DIC داشتيم و يك مورد عود هم با پاسخ مجدد به آرسنيك تري اكسيد كه هر دو مورد در بيماراني بود كه با آرسنيك تري اكسيد درمان شده بودند.
بحث و نتيجه گيري: هر چند تعداد نمونه و مدت پيگيري دراين مطالعه به نظر كامل نمي رسد, لكن با توجه به پاسخ خوب بيماران و تحمل خوب دارو , بدون بروز عارضه قابل توجه, چنين مي نمايد كه آرسنيك تري اكسيد دارويي مناسب در درمان APL در موارد جديد و عود كرده است كه حتي مي توان آن را به صورت سرپايي نيز براي بيماران استفاده كرد.