الگوي ماركرهاي ايمونولوژي در بيماران مبتلا به اختلالات لنفوپروليفراتيو مزمن سلول B در مركز آموزشي درماني شهيد قاضي طباطبايي تبريز
ايرج اسودي كرماني, سيدهادي ملجائي, جمال عيوضي ضيائي, عليرضا نيكانفر و جليل واعظ.
بخش هماتولوژي قاضي طباطبائي دانشگاه علوم پزشكي تبريز
چكيده:
مقدمه: اختلالات لنفوپروليفراتيو مزمن سلول B- گروه هتروژني از بيماريهاست كه براساس مورفولوژي, ماركرهاي ايمونولوژي و يافته هاي باليني شناسائي مي شوند. ايمنوفنوتيپ براي افتراق اختلالات سلول B از T و نيز تشخيص لوسيمهاي مزمن نوع B از همديگر يك روش اساسي مي باشد. برخلاف سيتوژنتيك و بيولوژي مولكولي كه محدوديت خود را دارند مطالعه ماركرهاي ايمنولوژي با دقت بيشتر و قابل انجام در مراكز مختلف مي باشد. بمنظور اطلاع از نحوه تظاهر ماركرهاي ايمنولوژيك در بيماران مطالعه همه جانبه و آينده گري در 53 بيمار انجام داديم تا ضمن مقايسه با مطالعات ديگران اطلاعات لازمه را جهت طراحي پانلهاي مناسب در تشخيص و تعيين پيش آگهي بيماران مورد استفاده قرار دهيم.
روش: بررسي نمونه خون يا مغزاستخوان را با استفاده از انواع آنتي باديهاي منو و پلي كلنال اختصاصي ضد سلولهاي B,T,NK و ضدماركرهاي ويژه (25 ماركر) بوسيله فلوسيتومتري بخش مورد مطالعه قرار گرفت.
يافته ها: نتايج حاصله بطور كامل در قالب جداول در مقاله ارئه گرديده
نتيجه گيري: به جز B-CLL (تيپيك و آتيپيك) تظاهر همزمان CD23 , CD19 , CD5 در ساير بيماران مشاهده نشد. شدت تظاهر نابجاي CD5 در B-CLL كمتر از شدت آن در سلولهاي CD5+/CD19- بود كه بنظر مي رسد سلولهاي T طبيعي باقي مانده باشند. بيماران B-CLL تيپيك ماركرهاي سلول B مخصوصا CD22 , CD19 را با شدت كمي نسبت به ساير اختلالات در سطح خود بيان مي دارند. با اين حال اختلاف مهمي در شدت بروز CD20 در نزد بيماران مشاهده نمي شود. برخلاف بعضي منابع فقط درصد محدودي از بيماران B-CLL تيپيك CD22 منفي هستند.