كاربرد آزمايش quantitative antigenemia در تعيين وضعيت باليني گيرندگان پيوند مغز استخوان مبتلا به عفونت فعال ويروس سيتومگال انساني

رامين يعقوبي¹ – عباس بهزاد بهبهاني¹- ماني رمزي²

1 دانشگاه علوم پزشكي شيراز- مركز تحقيقات پيوند- 2 دانشگاه علوم پزشكي شيراز- مركز تحقيقات هماتولوژي

مقدمه: ويروس سيتومگال انساني (Human cytomegealovrius , HCMV) بيشتر از لكوسيتهاي           (nuclear leukocytes Polymorph , PMNL) براي تكثير فعال و انتشار عفونت خود به ساير نقاط بدن استفاده مي كند.

آزمايش antigenemia كه براساس تعيين آنتي ژنهاي تأخيري PP65 ويروس در غشاء هسته سلولهاي PMN به دو صورت كيفي و كمي پايه ريزي شده است را مي توان براي تعيين عفونت فعال و بيماري همراه با علائم باليني HCMV در بيماران مبتلا به نقص سيستم ايمني خصوصاً گيرندگان پيوند مغزاستخوان استفاده كرد.

اهداف: كمي نمودن نتايج آزمايش antigenemia و استفاده از آن در تعيين زمان شروع عفونت فعال و زمان احتمالي بروز علائم باليني بيماري HCMV به منظور شروع درمان Pre- emptive ضد ويروس از يك طرف و تعيين وضعيت باليني و پيگيري علائم باليني بيماري HCMV در بيماران گيرنده پيوند مغزاستخوان و مديريت درمانهاي ضد HCMV از طرف ديگر از اهداف اين تحقيق مي باشند.

مواد و روش كار: تعداد 354 نمونه شامل 177 نمونه pmnl و 177 نمونه لكوسيت هاي

(Mononuclear leukocytes , MNL) از 26 بيمار گيرنده پوند مغزاستخوان بستري در بيمارستان نمازي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شيراز جمع آوري گرديدند. نمونه هاي فوق 10-7 روز قبل از انجام عمل پيوند (يك نمونه) و بمدت 14 تا 120 روز (هر هفته يك نمونه) بعد از انجام پيوند از بيماران فوق جمع آوري و با آزمايش كمي antigenemia مورد آزمايش قرار گرفتند. در مدت مطالعه اطلاعات باليني بيماران نيز از طريق پزشكان پيگيري و گردآوري شدند.

نتايج: نتايج آزمايش quantitative antigenemia در نمونه هاي 14 بيمار از 26 بيكار گيرنده مثبت شد. همچنين وضعيت باليني بيماران پيوندي بكمك نتايج آزمايش quantitative antigenemia از نظر ميزان ابتلا به بيماري HCMV بوسيله يك روش گروه بندي جديد به سه گروه زير تقسيم بندي شدند: الف- بيماران بدون علائم بيماري HCMV كه داراي لكوسيت  10^٥×٢/ PMN⁺  ١٠ >    بودند.

ب- بيماران داراي علائم خفيف HCMV كه داراي لكوسيت10^٥×٢/ PMN⁺  ١٠٠ >   بودند و

ج- گيرندگان پيوند داراي علائم شديد بيماري HCMV كه داراي لكوسيت 10^٥×٢/ PMN⁺  ١٠٠  > بودند. همچنين ميان نتايج گروه بندي وضعيت باليني مبتلايان به HCMV و تعداد لكوسيتهاي PMN آلوده به آنتي ژنهاي PP65 ويروس ارتباط مستقيم (r=0/818) وجود داشت.

نتيجه گيري: با شمارش لكوسيتهاي PMN بوسيله آزمايش quantitative antigenemia و استفاده از گروه بندي ارائه شده براساس رابطه وضعيت باليني مبتلايان به HCMV گيرنده پيوند مغزاستخوان و تعداد لكوسيتهاي آلوده به PP65 ويروس مي توان به پيگيري دقيقتر شرايط باليني گيرندگان پيوند مبتلا به HCMV و مديريت درمان ضد اين ويروس پرداخت.