تاثير انگشت فشاري (Acupressure) در برطرف كردن حالت تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني در بيماران مبتلا به سرطان سينه
دانشكده پرستاري و مامايي حضرت فاطمه
سرطان سينه يك بيماري بسيار وسيع در كل جهان محسوب مي شود و مهمترين مشكل درطي پنجاه سال اخير شده است. بطوريكه آمارها نشان مي دهد, سالانه بيش از 700000مورد جديد سرطان در دنيا شناسايي مي شود.
يكي از روشهاي درمان سرطان سينه شيمي درماني است. شيمي درماني استفاده از داروها جهت معالجه سرطان مي باشد كه بلافاصله بعد از تشخيص اوليه سرطان سينه و درمان آن بواسطه جراحي(برداشتن سينه) و بعد از جراحي از طريق سيستم بدن براي از بين بردن سلولهاي سرطاني كه ممكن است به ساير جاهاي بدن پخش شوند , عمل مي كند.
تهوع معمولترين عارضه جانبي ناشي از شيمي درماني جهت سرطان مي باشد و اين موضوع مي تواند بيمار را عاجز و ناتوان كند و در موارد شديد خيلي از بيماران از ادامه درمان سرباز مي زنند . داروهايي كه بعنوان ضد استفراغ شناخته شده, مي توانند مركز استفراغ در مغز را كه توسط داروهاي شيمي درماني تحريك شده, كنترل كنند. اكثراين داروها شخص را گيج و خواب آلود مي كند, و زماني كه از خواب برمي خيزند بايستي مراقب باشند و حتي از رانندگي و انجام فعاليتهايي كه نياز به تمركز دارند اجتناب شود.
بر طبق گزارش انستيتو سلامت ملي در دانشگاه كاليفرنياي سانفرنسيسكو در آمريكا اخيرا طب چيني (نظير انگشت فشاري, طب سوزني و نظاير آنها) را جهت برطرف كردن عوارض جانبي ناشي از شيمي درماني نظير حالت تهوع و استفراغ و حتي معالجه بعضي از بيماريهايي مثل سرطان سينه را بدين وسيله پيشنهاد مي كند. انجام انگشت فشاري قبل و بعد از شيمي درماني مي تواند بر كاهش حالت تهوع و استفراغ بدون داشتن عوارض جانبي كمك كننده باشد. فشار درماني روش درماني است كه در پزشكي چين باستان از آن استفاده مي شد. پزشكي سنتي چيني يا Traditonal Medicine of China فشاري است كه برروي نقطه بخصوصي از بدن جايي كه چي Qi يا انرژي در آنجايي حركت مانده است وارد واجازه مي دهد كه انرژيهاي ساكت و راكت را كه مي تواند باعث مشكلات پزشكي در ميزبان شوند از قبيل مشكلات خفيفي مثل بي خوابي, سردرد, حالت تهوع و ياحتي بيماريهايي نظير سرطان سينه را درمان كند.
در يك مطالعه پايلوت بر روي 17 زن مبتلا به سرطان سينه تحت شيمي درماني دانشمندان استفاده از انگشت فشاري Acupressure را در برطرف كردن علائم تهوع دراين بيماران تجربه كردند. آن عده از بيماراني كه اين روش را تجربه كرده بودند گزارش كردند كه شدت و مدت زمان حالت تهوعشان در مقايسه با كساني كه اين روش را استفاده نكرده بودند ,تفاوت معني داري داشته است.