عنوان
: بررسي 54 مورد ،
پورپوراي
ترومبوسيتوپنيك
ايديوپاتيك ( ITP)
نويسنده
،نويسندگان :دكتر
علي شهر ياري
احمدي ، دكتر
آرزو خوش كردار
نشاني
: بيمارستان
آيت الله
طالقاني
كرمانشاه
مقدمه
و اهداف :
ITP يكي
از شايعترين
علل
ترومبوستيوپني
است كه تظاهرات
متفاوت
باليني دارد
. به علت شيوع
بالاي اين
بيماري
خونريزي
دهنده و
كاربرد
روشهاي جديد
تشخيصي و
درماني ، بر
آن شديم تا
سيرباليني
بيماران
مبتلا به ITP
را مورد
مطالعه قرار
دهيم .
روش
اجرا :
در
اين مطالعه كه
به صورت
توصيفي –
تحليلي و
مقطعي در طي 3
سال از فروردين
1377 تا فروردين 1380
در بيمارستان
طالقاني
كرمانشاه
انجام شد
بيماران
مراجعه كننده
به طور سرپايي
يا بستري مورد
بررسي قرار
گرفتند .
تمام
بيماراني كه
تشخيص ITP
در آنها با
انجام معاينه
باليني ،تهيه
لام خون محيطي
و آسپرين مغز
استخوان تاييد
شد ، در ابتدا
تحت درمان با
پردنيزولون خوراكي 1
ميلي گرم به
ازاي هر
كيلوگرم قرار
گرفتند ،
كساني كه به
درمان با
پردنيزولون
پاسخ ندادند
يا وابسته به
آن بودند
اسپلنكتومي
شدند و اشخاصي
كه با
اسپلنكتومي
بهبود
نيافتند با IVIgG و روگام
درمان شدند و
بالاخره
اشخاصي كه به
هيچ روش درماني
پاسخ ندادند
تحت درمان با
ايمونوساپرس
قرار گرفتند .
كليه
بيماران در
اين مدت بطور
ماهانه follow up شدند . كه
حداقل زمان آن
6 ماه و حداكثر 42
ماه بود .
يافته
هاي پژوهش :
از
54 مورد
بيمار
موردمطالعه
در اين بررسي 47
نفر زن ( 87%) و 7 نفر
مرد (13%) بودند و
ميانگين سني
بيماران 26 سال
بود . حداقل سن بيماران
10 سال و حداكثر 70
سال بود .
1نفر
از بيماران
مبتلا به آنمي
هموليتيك ،
1نفر HIV مثبت ، 1
نفر مبتلا به
هايپوتيروئيدي
و 2 نفر ANA مثبت
بودند . در 31 نفر از
بيماران به
پردنيزولون
پاسخ دادند كه
در 24 نفر ( 4/44 % )اين
پاسخ پايدار
بود ولي در 7
نفر
(9/12 % )وابستگي
به
پردنيزولون
وجود داشت .
25
نفر كانديد
اسپلنكتومي
شدند كه 20 نفر
حاضر به اسپلنكتومي
شدند ولي 5 نفر
اسپلنكتومي
را قبول
نكردند، از 20
بيماري كه
اسپلنكتومي
شدند18 بيمار ( 90 % ) پاسخ
كامل دادند .
13
نفر
اسپلنكتومي
زودرس شدند (
در سه ماه اول
پس از شروع
علائم ) و در
همه آنها ( 100 % )پاسخ
كامل ايجاد شد
اما 7 نفر
اسپلنكتومي
ديررس شدندكه
تنها 5 نفر ( 4/71 %)پاسخ
مناسب داشتند
.
3
نفر با IVIgG
و روگام درمان
شدند كه 2 نفر
به درمان پاسخ
دادند . 6 نفر با
ايمونوساپرس
ها درمان شدند
كه در نفر ( 50 % )
پاسخ مناسب
ايجاد شد . و بالاخره
3 نفر ( 5/5 % ) از
بيماران به
هيچ درماني
جواب ندادند (chronic refractory ITP )
نتايج
:
در
بيماران ما
نيز مانند
تمامي
مطالعات ديگر ،
شيوع ITP در
خانمها بيشتر
از آقايان
بوده است .
بيشترين
شيوع از نظر
سني نيز در
دهه دوم و سوم عمر
بوده ،ميزان
پاسخ به
اسپلنكتومي
نشانگر آن است
كه اين درمان
در
ITP هاي
مقاوم به
كورتون بسيار
مفيد است به
خصوص اگر در
مراحل زودتر
انجام شود .