عنوان : رابدوميو ساركوماي گردن در بزرگسالان ( گزارش دو مورد نادر )

نويسنده : سيد جواد سيد توتونچي

نشاني : دانشگاه علوم پزشكي تبريز – بيمارستان امام خميني – دپارتمان گوش و حلق و بيني

مقدمه و اهداف :

رابدوميوساركوم شايعترين ساركوم در بچه ها است و تقريبا نصف بدخيمي هاي بافت نرم در اين گروه را تشكيل مي دهد و 4 تا 18 درصد ضايعات بدخيم در سنين پايين 15 سال را تشكيل مي دهد . بطور كلي رابدوميوساركوم 8 تا 20 درصد ساركوم ها در تمام سنين را شامل مي شود . چهار فرم هيستولوژيك ا زرابدوميو ساركوم وجود دارد : امبريونال ، آلوئلار ، بوتريوئيد ، پلئومورفيك ، رابدوميو ساركوم بزرگسالان همنام با نوع پلئومورفيك است و رابدوميو ساركوم جوانان براي سه مورد ديگر اطلاق مي شود . مردان اندكي بيشتر از زنان درگير مي شوند .

روش و اجراء و يافته هاي پژوهشي :

در اين مقاله دو مورد رابدوميوساركوم گردن در بزرگسالان گزارش شده است هر دو مورد بعلت عدم پاسخ به كموتراپي و راديوتراپي بستري و جراحي شدند . يكي از بيماران زن 43 ساله و ديگري مرد 28 ساله بودند . در هر دو مورد ضايعه بطور اوليه در ناحيه گردن ايجاد شده و در ساير نواحي بدن يافته پاتولوژيك نداشتند هر دو تحت عمل جراحي و سپس كموتراپي قرار گرفتند و بيمار اول بعد از عمل بعلت عود موضعي غير قابل كنترل مرد ولي مورد دوم بعد از 11 ماه علائمي از عود موضعي را نشان نداد .

بحث و نتيجه گيري :

در ناحيه سرو گردن ناحيه اربيتال شايعترين محل براي رابدوميو ساركوم است بقيه نواحي به ترتيب شيوع شامل حفره بيني ، ناروفارنكس ، كام ، دهان ، فارنكس در 30% موارد و سينوسهاي پارانازال ، گونه و گردن در 19 % موارد و گوش و ماستوئيد در 7% موارد مي باشد و بنظر مي رسد رابدوميو ساركوم گردن در بزرگسالان علاوه بر كموتراپي و راديوتراپي نياز به جراحي وسيع ناحيه دارد .