عنوان
: بررسي آماري
كانسر ريه
درطي سالهاي 74 – 72
در بخش پرتو
درماني
دانشگاه
تبريز
نويسنده
: دكتر امير
هوشنگ يوسفي
نشاني
: دانشگاه
علوم پزشكي
تبريز ،
بيمارستان
امام ، راديوتراپي
مقدمه
و اهداف :
شايعترين
علت مرگ در
اثر كانسر ،
كانسر ريه و شايعترين
كانسر شناخته
شده نيز كانسر
ريه مي باشد .
در بررسي
انجام شده روي
111 بيمار ،
نتايج زير
بدست آمد : سن
شايع بيماران
60 سالگي ، حدود 80%
بيماران مذكر
و حدود 20% آنها
مونث بوده اند
. شايعترين
علامت باليني
در مراجعه
سرفه در حدود 74%
، تنگي نفس در 60%
و هموپتزي در 45%
از بيماران بوده
است .
روش
تشخيص در 88% از
بيماران
برونكوسكپي
در 11% بيوپسي
باز و در 1%
سيتولوژي
بوده است .
شايعترين
نوع آسيب
شناسي بدست
آمده S.C.C در 53% و
كارسينوماي
سلول كوچك در 19%
بوده است . در
انواع N.S.C.L.C اكثريت
بيماران ( 70%) در
مرحلهIII بيماري
قرار داشته
اند و در
انواع S.C.L.C اكثريت
بيماران (62% ) در
مرحله Limited stage قرار
داشته اند از
نظر تمايز
سلولي در انواع
غير سلول كوچك
40% باتمايز
متوسط و 26% با
تمايز كم ودر
انواع با سلول
كوچك 40% با تمايز
متوسط و 26% با
تمايز كم و در
انواع با سلول
كوچك در 64%
باتمايز كم
مراجعه كرده
اند .
از
نظر
راديولوژيكي
66% بيماران با
توده ريوي 12% با
افيوژن
پلورال و 17%
آدنوپاتي
مدياستن
داشته اند . در
بدو مراجعه 3 % از
كل بيماران
ابتلا كبدي و
در 10% نيز
بيماران اسكن
استخوان مثبت
بوده است ريه
سمت راست در 55% و در
بقيه موارد
ريه سمت چپ
بوده است .
اكثريت
بيماران از
نظر Performance - status در
محدوده 70% تا 90%
بوده اند .
كلمات
كليدي :
كانسر
ريه – علائم
باليني -
مرحله بندي - ديفرا
نسيون -
روشهاي تشخيصي
.