عنوان : يافته هاي سيتوژنتيك در بيماران لوسمي ميلوئيدي حاد اوليه بالغين در بيمارستان امام خميني (ره ) تهران سالهاي 79 -  1377

نويسندگان : دكتر غلامرضا توگه ، دكتر منوچهر كيهاني ، دكتر امير حسين نجفي .

نشاني : تهران ، انتهاي بلوار كشاورز ، بيمارستان امام خميني ( ره ) ، مجتمع ولي عصر ، بخش خون  ، تلفن  : 925629

 

 

مقدمه و اهداف :

در حال حاضر سيتوژنتيك بعنوان يكي از ارزشمندترين شاخص هاي پيش آگهي در لوسمي ميلوئيدي حاد (AML)  شناخته شده است  و در كشورهاي مختلف دنيا مطالعاتي در اين زمينه انجام شده يا در حال انجام است . در اين مطالعه براي اولين بار به تشريح يافته هاي سيتوژنتيك در بيماران AML  ايران پرداخته شده است .

روش اجرا :

تعداد 104 بيمار  AML اوليه بالغن – به غير از نوع M3   -  در بيمارستان امام خميني (ره ) تهران در سالهاي           79 -  1377  ، تشخيص داده و با پروتكل هاي درماني استاندارد موجود درمان شده اند . از اين بيماران در 39 نفر مطالعه سيتوژنتيك بر روي نمونه مغز استخوان قبل از شروع درمان انجام شده و در دسترس مي باشد . ( محدوده سني 60 -  12  سال با متوسط 8/38  سال كه 3/51% مونث و 7/48 % مذكر بودند .

يافته هاي پژوهشي :

در 4/74% بيماران اختلال كرومزومي كلونال ديده شد ( كه منطبق با نتايج مطالعات قبلي مي باشد ) تغييرات كروموزومي ديده شد (كه منطبق با نتايج مطالعات قبلي مي باشد ) تغييرات كروموزومي ديده شده به ترتيب فراواني عبارتند از:

T ( 9;22), trisomy 11 [n=4,10.3%] , trisomy 8, Abn(3q)[n=3,7.7%], trisomy22,monosomy7/del (7q )

[n=2,5.1%] , and t (8;21). T (6;9) , teisomy21 , monosomy 5/del  (     ) , monosomy Y, and Abn (11q )

[n=1,2.6%]

{ n= 1,2.6% }  كه اين نتايج تا حدودي با نتايج مطالعات انجام شده در ساير كشورهاي دنيا منطبق است و تفاوتهاي موجود مي تواند ناشي از ساختار متدولوژيك مطالعه ( حذف بيماران AML  -  M3   )كم بودن حجم نمونه باشد ، اگر چه تفاوتهاي منطقه اي و نژادي را نمي توان كنار گذاشت .

همچنين براساس معيارهاي پيش آگهي كروموزومي منتشر شده (Grimwade ; 1998) MRC  AML -  10  )   بيماران به سه گروه با پيش آگهي كروموزومي  خوب (2.6%)  ، متوسط (76.9%)  ، و بد ( 20.5 %)    تقسيم شدند . فراواني شاخص هاي مختلف باليني و آزمايشگاهي در اين گروهها مورد بررسي واقع شد . بطور قابل توجه ، ميزان رميسيون كامل (CR)  در انتهاي مرحله اول شيمي درماني در گروه با پيش آگهي متوسط 57 %  ، و در گروه با پيش آگهي بد 29 %  بود كه اين ميزانها در انتهاي مرحله دوم شيمي درماني بترتيب به 84 % و 60% رسيد كه اين نتايج با نتايج مطالعات قبلي قابل قياس مي باشد .

نتايج :

با توجه به يافته هاي مذكور بنظر مي رسد كه ارزش سيتوژنتيك بعنوان مهمترين شاخص پيش آگهي در بيماران ايراني نيز مطرح مي باشد . بديهي است كه براي روشن شدن بيشتر اين امر و رسيدن به نتايج معني دار از لحاظ آماري نياز به مطالعه اي تحليلي با حجم نمونه بيشتر مي باشد .