بررسي وضعيت آهن و كم خوني ناشي از آن در زنان روستائي ايلام

 

نويسنده : علي اصغر وحيدي نيا كارشناس ارشد علوم تغذيه ، عضو هيئت علمي گروه بيوشيمي و تغذيه دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي همدان .

چكيده :

آنمي به ويژه آنمي ناشي از فقر آهن يكي از شايعترين مشكلات تغذيه اي در سراسر دنيا ست كه عمدتا زنان ، بخصوص زنان باردار را گرفتار مي كند . از اينرو كنترل آنمي در سنين باروري ( 49-15 سال ) يكي از اولويتهاي بهداشتي در جهت تامين سلامت مادران مي باشد كه در قدم اول نياز به ترسيم تصويري از وضعيت موجود منطقه دارد . از اينرو 511 زن 49-15 سال از 31 روستاي شهرستان ايلام بطور تصادفي انتخاب و پس از جمع آوري اطلاعات اوليه و خونگيري مقادير گلبولهاي قرمز خون ، هموگلوبين ، هماتوكريت ، MCV , MCH , MCHC اندازه گيري گرديد كه به ترتبي ميانگين آنها دركل جامعه مورد بررسي 83.86 fl , 27.89 pg , 33.24 % , 41.51% , 13.82 g/dl , 4.99.109 L بود . اندازه گيري مقدار فريتين ، آهن و TIBC ، نشان داد در 30% زنانيكه فقر‌آهن نداشتند ، فريتين كمتر از حد طبيعي بوده است . در مجموع افراد مورد بررسي 7/23% فقر آهن و 5/10 % مبتلا به آنمي بودند .

اين مشكل در زنان باردار شايعتر از زنان شيرده بود . با توجه به نتايج فوق خوشبختانه شيوع آنمي در منطقه عليرغم تصور در مقايسه با ديگر نقاط كشور از شيوع كمتري برخوردار مي باشد . با وجود اين توصيه مي شود برنامه هاي كنترل آنمي در منطقه از وسعت بيشتري برخودار گشته و براي مبارزه با آن قبل از بارداري برنامه هاي مبارزه با آنمي را آغاز نمود .

لغات كليدي :

كم خوني ، وضعيت آهن ، زنان سنين باروري