درمان عفونت نزد بيماران نوتروپنيك

نويسنده : دكتر غلامحسين اميري

اساس درمان عفونت در بيماران نوترپنيك درمان تجربي است .

حدود 85 تا 90 درصد موارد عوامل عفوني مسئول در اين بيماران آندروژنيك هستند .

حدود 10 تا 15 درصد موارد عوامل عفوني مسئول در اين بيماران اكتسابي هستند .

اصول پيشگيري بروز عفونت نزد اين بيماران مبتني است بر :

1-پيشگيري از عفونتهاي اكتسابي

2-پيشگيري از بروز عفونتهاي درون زا و يا بروز سوش هاي جديد از طريق درمان پروفيلاكتيك است بويژه زمانيكه نوتروپني شديد و امكان بروز علائم كلاسيك باليني عفونتها وجود ندارد .

در درمان عفونت بيماران توتروپنيك فاكتورهاي زير قابل توجه هستند :

سطح و شدت لكوپني – سرعت بروز آن – مدت آن – نوع بيماري زمينه اي مرحله بيماري – سن بيمار – دريافت آنتي بيوتيكهاي فبلي . . .

اقدامات قبل از شروع درمان آنتي بيوتيك در صورت بروز تب و يا عفونت شامل :

كشت خون و ادرار يا نمونه زخم ، راديوگرافي ريه ، معاينه باليني دقيق براي جستجوي موضع يا منبع بروز عفونت براي انتخاب نوع رژيم درماني و پيگيري منظم بيمار و آمادگي لازم جهت تغييرات رژيم درماني به موقع در صورت يافته جديد باليني يا آزمايشگاهي و يا عدم تاثير داروهاي قبلي از نكات مهم در اين بيماران مي باشد . بعلاوه توجه به مساله مقاومت هاي ميكروبي در محيط و استفاده سريع و يا به موقع از آنتي باكتريالهاي حساس و بالنسبه مطمئن و توجه به عوارض احتمالي داروها بويژه در كاربرد رژيم هاي دارويي مركب با اثرات متفاوت و تداخل دارويي از مسائل مهم و قابل طرح در اين بحث مي باشند .