بررسي شيوع هپاتيت C در بين بيماران مبتلا به هموفيلي و تالاسمي ماژور

در استان مركزي با كمك روش PCR

 

نويسنده : مژگان هاشميه

 

هپاتيت C (HCV) شايعترين نوع هپاتيت متعاقب ترانسفوزيون مي باشد و به همين علت بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور و هموفيلي در معرض خطر ابتلا به اين ويروس مي باشند . اين ويروس در 60% موارد داراي سيري مزمن گرديده و كارسينوم هپاتوسلولار يك عارضه ديررس هپاتيت C مزمن است . جهت تشخيص سرولوژيك عفونت HCV مي توان از روش Eisa و جهت تائيد تشخيص از تست ( recombinant immunoblot assay) RIBA استفاده كرد . در نهايت براي مشخص كردن RNA ويروس ، روش PCR يا Polymerase chain reaction مورد استفاده قرار مي گيرد .

هدف اين مطالعه تعيين شيوع عفونت HCV در جامعه بيماران هموفيليك و تالاسمي ماژور استان مركزي مي باشد و جامعه مورد بررسي مشتمل بر 44 بيمار هموفيليك و 70 بيمار تالاسميك استان مركزي است . در اين مطالعه در ابتدا Screening  تمام بيماران از نظر Anti-HCV انجام گرديد . مرحله بعدي آزمايش تشخيص RNA ويروس با روش PCR بود . سپس همزمان جهت تمام بيماران تالاسمي علاوه بر اين آزمايش سطح فريتين سرم نيز اندازه گيري شد .

در مطالعه مذكور 36 نفر از بيماران هموفيلي (8/81% ) و 3 نفر از بيماران تالاسمي (3/4% ) از نظر شاخص Anti-HCV مثبت بودند و در مورد HCV RNA ( با روش PCR ) همين نسبت بدست آمد . در مورد بيماران تالاسمي بين سن و جنس با عفونت (HCV) ارتباط معني داري (P Value<0.0001 ) وجود دارد . همچنين بين افزايش ALT و عفونت HCV و افزايش الكالن فسفاتاز با عفونت HCV رابطه معني داري در اين گروه از بيماران مشاهده شد و به ترتيب P Value = 0.0001 , P Value + 0.0005 محاسبه گرديد . در اين بررسي مشخص گرديد كه بين سطح فريتين و عفونت HCV در بيماران تالاسمي رابطه معني داري وجود دارد .

در رابطه با بيماران هموفيلي A يا B يا بيماري ون ويلبراتد ) و همچنين شدت بيماري ( نوع خفيف ، متوسط ، شديد ) و بروز HCV رابطه معني دار وجود ندارد . در اين گروه از بيماران نيز بين افزايش سطح آنزيمهاي ALT و AST و آلكالن فسفاتاز با عفونت HCV ارتباط معني داري بدست آمد .