بررسي شيوع تالاسمي مينور در بستگان درجه 1 و 2 بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور

در شهرستان كاشان سال 1377

 

نويسندگان : دكتر حسن افضلي دكتر محمد زارع دكتر سيد فخرالدين صدر دكتر صفر علي طالاري ، دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ، درماني كاشان .

مقدمه و هدف :

تالاسمي مينور يكي از بيماريهاي ارثي است كه در اثر نقص در توليد يك يا چند زنجيره هموگلوبين ايجاد مي شود و موجب عوارض اقصادي و اجتماعي فراواني براي خانواده ها و اجتماع مي شود . اين مطالعه به منظور وفور تالاسمي مينور در خانواده هاي درجه 1 و 2 مبتلا به تالاسمي ماژور انجام گرديد .

مواد و روشها :

مطالعه به روش توصيفي آينده نگر بر روي 124 نفر از افراد خانواده درجه 1 و 2 مبتلا به تالاسمي ماژور ساكن در شهرستان كاشان 1377 انجام شد . در اين بررسي پس از كسب مجوز ليست افراد با سابقه تالاسمي ماژور تهيه گرديد سپس خانواده هاي درجه 1 و 2 آنها از نظر جنس ، محل سكونت ، ميزان تحصيلات ، ازدواج فاميلي HbA2 ، MCV وجود تالاسمي مينور مورد بررسي قرار گرفت .

يافته ها :

از تعداد 124 نفر مورد مطالعه 49 نفر ( 5/39 درصد ) ساكن شهر و 75 نفر ( 5/60 درصد ) ساكن روستا ، تعداد 76 نفر مونث ( 2/61 درصد ) و 48 نفر (8/38 درصد ) مذكر بودند . افراد بي سواد بيشترين موارد ابتلا (1/20 درصد ) را داشتند و كمترين موارد آن در افراد با تحصيلات عالي 8/0 درصد بود . تحقيق نشان داد كه موارد ابتلا به تالاسمي مينور در جامعه مورد بررسي 41 درصد كه از اين تعداد 5/14 درصد مذكر و 5/26 درصد مونث بودند . يافته ديگر تحقيق نشان داد كه در افراد مبتلا 7/62 درصد ازدواج فاميلي داشتند كه از اين تعداد 5/60 درصد ساكن روستا 5/39 درصد ساكن شهر بودند .

نتيجه گيري :

با توجه به فرهنگ جامعه ايراني كه ازدواج فاميلي در اغلب خانواده ها انجام مي شود و اين مسئله مي تواند موجب افزايش ابتلا به تالاسمي ماژور شود . بنابراين با بالا بردن سطح آگاهي عمومي از طريق رسانه ها ، راديو تلويزيون مي توان در كاهش اين مشكل سرمايه گذاري نمايد . لذا پيشنهاد مي شود مطالعه اي در سطح مدارس انجام كه با دادن آموزش به آنها موجب كاهش ابتلا در جامعه گردد .