بررسي
شيوع تالاسمي
مينور در
بستگان درجه 1
و 2 بيماران
مبتلا به
تالاسمي ماژور
در
شهرستان
كاشان سال 1377
نويسندگان
: دكتر حسن
افضلي – دكتر
محمد زارع – دكتر
سيد فخرالدين
صدر – دكتر صفر
علي طالاري ، دانشگاه
علوم پزشكي و
خدمات
بهداشتي ،
درماني كاشان
.
مقدمه و
هدف :
تالاسمي
مينور يكي از
بيماريهاي
ارثي است كه در
اثر نقص در
توليد يك يا
چند زنجيره
هموگلوبين
ايجاد مي شود
و موجب عوارض
اقصادي و
اجتماعي
فراواني براي
خانواده ها و
اجتماع مي شود
. اين مطالعه
به منظور وفور
تالاسمي
مينور در
خانواده هاي
درجه 1 و 2 مبتلا
به تالاسمي
ماژور انجام
گرديد .
مواد و
روشها :
مطالعه
به روش توصيفي
آينده نگر بر
روي 124 نفر از
افراد
خانواده درجه
1 و 2 مبتلا به
تالاسمي
ماژور ساكن در
شهرستان
كاشان 1377 انجام
شد . در اين
بررسي پس از
كسب مجوز ليست
افراد با
سابقه
تالاسمي
ماژور تهيه
گرديد سپس
خانواده هاي
درجه 1 و 2
آنها از نظر
جنس ، محل سكونت
، ميزان
تحصيلات ،
ازدواج
فاميلي HbA2 ، MCV وجود
تالاسمي
مينور مورد
بررسي قرار
گرفت .
يافته ها :
از تعداد 124
نفر مورد
مطالعه 49 نفر ( 5/39
درصد ) ساكن شهر
و 75 نفر ( 5/60 درصد )
ساكن روستا ،
تعداد 76 نفر
مونث ( 2/61 درصد ) و 48
نفر (8/38 درصد )
مذكر بودند .
افراد بي سواد
بيشترين
موارد ابتلا (1/20
درصد ) را
داشتند و
كمترين موارد
آن در افراد
با تحصيلات
عالي 8/0 درصد
بود . تحقيق
نشان داد كه
موارد ابتلا به
تالاسمي مينور
در جامعه مورد
بررسي 41 درصد
كه از اين تعداد
5/14 درصد مذكر و 5/26
درصد مونث
بودند . يافته
ديگر تحقيق
نشان داد كه در
افراد مبتلا 7/62
درصد ازدواج
فاميلي
داشتند كه از
اين تعداد 5/60
درصد ساكن
روستا 5/39 درصد
ساكن شهر
بودند .
نتيجه
گيري :
با توجه
به فرهنگ
جامعه ايراني
كه ازدواج فاميلي
در اغلب
خانواده ها
انجام مي شود
و اين مسئله
مي تواند موجب
افزايش ابتلا
به تالاسمي ماژور
شود .
بنابراين با
بالا بردن سطح
آگاهي عمومي
از طريق رسانه
ها ، راديو
تلويزيون مي
توان در كاهش
اين مشكل
سرمايه گذاري
نمايد . لذا
پيشنهاد مي
شود مطالعه اي
در سطح مدارس
انجام كه با
دادن آموزش به
آنها موجب
كاهش ابتلا در
جامعه گردد .