مطالعه 76
مورد ميلوم
متعدد با
ضايعات وسيع
استخواني از
سال 1353 تا سال 1377
در
بيمارستان
قئم (عج)
دانشگاه علوم
پزشكي مشهد
نويسندگان
: دكتر
منوچهر محمد
زاده لاري ،
استاد و متخصص
هماتولوژي و
انكولوژي M.D.Anderson (
بيمارستان
قائم مشهد ،
كلينيكهاي تخصصي
و بررسي بعضي
از روستاهاي
اطراف مشهد كه
مشكوك به بيماري
بودند )
بيماري
ميلوم متعدد
يك اختلال
بدخيم سلولهاي
مترشحه
ايمونو
گلوبولين است
و بطور منتشر
در سلولهاي
پلاسموسيت
مغز استخوان
كه بصورت اوليه
در
فوليكولهاي
لنفاوي طحال و
پلاكت لنفاوي
پييه و در
لايه پوششي
روده و در
جدار دستگاه
تنفسي و
بواسطه
تحريكات آنتي
ژني بصورت
فعال و غير
عادي وارد عمل
مي شود و سلولهاي
پلاسموسيت كه
عامل بيماري زائي
هستند . هر وقت
تعداد
سلولهاي
پلاسموسيت به 9-10
× 5 رسيد ، علائم
بيماري بروز
مي كند . ميلوم
متعدد از لحاظ
شيوع و مرگ و
مير در بعضي
از كشورها
نظير آمريكا
خصوصا در نژاد
سفيد رو به
كاهش نهاده و
برعكس در نژاد
سياه افزوده
شده است .
بيماري ميلوم
در كشورهاي
صنعتي و در حال
صنعتي شدن
افزايش قابل
ملاحظه اي
پيدا نموده و
تا كنون
بيماري شايع
كشورهاي در
حال توسعه
بوده و برعكس
در دو دهه
گذشته مواردي
كه از كشورهاي
در حال توسعه
گزارش شده قابل
توجه است .
وجود بعضي از
گازها و سموم
كشاورزي و
مواد
راديواكتيو . . .
در بعضي از
كشورها موارد
زيادي از
بيماري را
گزارش نموده
است .
در
مطالعه ما هم
در فصول معين
سال و اكثرا
از محيط روستا
، مراجعين ما
را تشكيل مي
دهند .
در بعضي
از بيماران
مسائل مربوط
به آلودگي ويروسي
HLA-Type مطالعه ، و
نتيجه منفي
بوده است . از
بين 447654 بيماري
كه در طي
ساليان
طولاني در
بيمارستان
قائم بستري
شده بودند ،
تعداد 76 بيمار
ميلومي وجود داشت
كه جوان ترين
آنها 21 ساله و
مسن ترين 98
ساله بوده
اند .
مسائلي از نظر
شغل و محل
زندگي ، وضعيت
اقتصادي ، جنس
، درمانهاي
گذشته داروئي
و اعمال
جراحي
و وجود سرطان
در خانواده
بيمار مورد
بررسي قرار
گرفت .
متوسط
عمر بيماران
ما 55 ماه و از
لحاظ Staging
ميلوم ، اكثرا
در طبقه
بيابيني قرار
مي گرفته اند .
از لحاظ نوع
ترشح
ايمونوگلبولين
از نوع IgG (56%) و موارد
قليلي از
ميلوم خشك و
از لحاظ
راديولوژي
فقط سه مورد
از فرم
استئوبلاستيك
و يا اسكلروزه
وجود داشت .
نتيجه
تحقيق :
هدف از
اين مطالعه
بررسي شيوع و
تظاهرات كلينيكي
و
پاراكلينيكي
بيماري و
بررسي چهار
نوع رژيم شيميوتراپي
و مقايسه
اثرات آنها بر
روي بيماران ما
بوده است .