مطالعه 76 مورد ميلوم متعدد با ضايعات وسيع استخواني از سال 1353 تا سال 1377

در بيمارستان قئم (عج) دانشگاه علوم پزشكي مشهد

 

نويسندگان : دكتر منوچهر محمد زاده لاري ، استاد و متخصص هماتولوژي و انكولوژي M.D.Anderson ( بيمارستان قائم مشهد ، كلينيكهاي تخصصي و بررسي بعضي از روستاهاي اطراف مشهد كه مشكوك به بيماري بودند )

 

بيماري ميلوم متعدد يك اختلال بدخيم سلولهاي مترشحه ايمونو گلوبولين است و بطور منتشر در سلولهاي پلاسموسيت مغز استخوان كه بصورت اوليه در فوليكولهاي لنفاوي طحال و پلاكت لنفاوي پييه و در لايه پوششي روده و در جدار دستگاه تنفسي و بواسطه تحريكات آنتي ژني بصورت فعال و غير عادي وارد عمل مي شود و سلولهاي پلاسموسيت كه عامل بيماري زائي هستند . هر وقت تعداد سلولهاي پلاسموسيت به 9-10 5 رسيد ، علائم بيماري بروز مي كند . ميلوم متعدد از لحاظ شيوع و مرگ و مير در بعضي از كشورها نظير آمريكا خصوصا در نژاد سفيد رو به كاهش نهاده و برعكس در نژاد سياه افزوده شده است . بيماري ميلوم در كشورهاي صنعتي و در حال صنعتي شدن افزايش قابل ملاحظه اي پيدا نموده و تا كنون بيماري شايع كشورهاي در حال توسعه بوده و برعكس در دو دهه گذشته مواردي كه از كشورهاي در حال توسعه گزارش شده قابل توجه است . وجود بعضي از گازها و سموم كشاورزي و مواد راديواكتيو . . . در بعضي از كشورها موارد زيادي از بيماري را گزارش نموده است .

در مطالعه ما هم در فصول معين سال و اكثرا از محيط روستا ، مراجعين ما را تشكيل مي دهند .

در بعضي از بيماران مسائل مربوط به آلودگي ويروسي HLA-Type مطالعه ، و نتيجه منفي بوده است . از بين 447654 بيماري كه در طي ساليان طولاني در بيمارستان قائم بستري شده بودند ، تعداد 76 بيمار ميلومي وجود داشت كه جوان ترين آنها 21 ساله و مسن ترين 98 ساله بوده اند . مسائلي از نظر شغل و محل زندگي ، وضعيت اقتصادي ، جنس ، درمانهاي گذشته داروئي و اعمال جراحي و وجود سرطان در خانواده بيمار مورد بررسي قرار گرفت .

متوسط عمر بيماران ما 55 ماه و از لحاظ Staging ميلوم ، اكثرا در طبقه بيابيني قرار مي گرفته اند . از لحاظ نوع ترشح ايمونوگلبولين از نوع IgG (56%) و موارد قليلي از ميلوم خشك و از لحاظ راديولوژي فقط سه مورد از فرم استئوبلاستيك و يا اسكلروزه وجود داشت .

نتيجه تحقيق :

هدف از اين مطالعه بررسي شيوع و تظاهرات كلينيكي و پاراكلينيكي بيماري و بررسي چهار نوع رژيم شيميوتراپي و مقايسه اثرات آنها بر روي بيماران ما بوده است .