بررسي
پاسخ درماني
به پالس
دگزامتازون
در كودكان ITP مزمن
مقاوم
نويسندگان
: دكتر محمد
علي احساني ،
دانشگاه علوم
پزشكي
كرمانشاه ،
دكتر افشين
فرهادي دانشگاه
علوم پزشكي
ايران ( محل
مطالعه
دانشگاه علوم
پزشكي
كرمانشاه )
هدف :
بررسي
اثر بخشي پالس
دگزامتازون
در ITP مزمن
مقاوم به
درمان و
ارزيابي عوارض
جانبي اين
درمانه در
كودكان
مقدمه :
هم ITP
مزمن و هم ITP حاد در
كودكان خوش
خيم هستند و تعداد
كمي از
بيماران دچار
عوارض جدي مي
شوند . اخيرا در
درمان ITP
مزمن و مقاوم
از پالس
دگزامتازون استفاده
شده است . اما
نتايج حاصل از
اين درمان در كودكان
ضد و نقيض است .
از اين رو ما
تصميم گرفته
ايم اين
درمان را در
كودكان دچار ITP مزمن
انجام دهيم .
روش :
در اين
تحقيق ما
تعداد 8 بيمار
را كه داراي
تشخيص ITP مزمن
بودند و ساير
تشخيصهاي
افتراقي در
آنها رد شده
بود و در تمام
اينها HBV و HIV و
بيماريهاي
خود ايمني رد
شده بود و B.M انجام شده
با تشخيص ITP هماهنگي
داشت تمام اين
بيماران با
درمانهاي معمول
IVIG و
كورتيكواستروئيد
خوراكي پاسخ
نداده بودند .
بيماران ما در
فاصله سني 2 تا 14
سال و ميانگين
سني 7 سال بود . 4
بيمار مذكر و 4
بيمار مونث
بودند . مدت
بيماري (
فاصله تشخيص
تا درمان با
دگزامتازون )
از 4 ماه تا 3 سال
با ميانگين 20
ماه بودند .
دگزامتازون
به صورت IV با
دوز 0.5
mg/kg در
روز به مدت 5
روز در هر
سيكل و به مدت 6
سيكل تزريق
گرديد . در اين
مدت بيماران
از نظر عوارض
جانبي و پاسخ
به درمان
بررسي شدند .
نتايج :
يك ماه
بعد از درمان
پاسخ نسبي (
پلاكت بيشتر
از 50 و كمتر از 150
هزار ) در چهار
بيمار ( 50% موارد )
و پاسخ عالي (
پلاكت بيشتر
از 150 هزار ) در دو
بيمار (25%) و 25%
بيماران به درمان
جواب نداده
بودند ( پلاكت
كمتر از 50 هزار )
در پايان ماه
سوم پاسخ نسبي
سه بيمار (5/37% ) پاسخ
كامل يك بيمار
(5/12% ) و چهار
بيمار (50%) پاسخ
ناكافي به
درمان داده
بودند . در
پايان سيكل 6
فقط 2 بيمار
پاسخ درماني
بيشتر از 50
هزار داشتند (25%)
و بقيه پلاكت
كمتر از 50 هزار
بود . در بيشتر
از 85 % بيماران
در درمان
كوتاه مدت بعد
از اتمام دوز
دارو در هر سيكل
پلاكت ها به
ميزان زيادي
افزايش يافت .
كه با گذشت
زمان اين پاسخ
كاهش يافت .
فقط در 4 بيمار
عارضه جانبي
به صورت خارش
مشاهده گرديد
كه به
پرومتازين
جواب داد .
فشار خون ،
هي1ر گليسمي ،
اختلال رشد و
صورت كوشينگي
مشاهده
نگرديد . در
هيچكدام از
بيماران
عارضه خونريزي
دهنده تهديد
كننده حيات
ايجاد نگرديد
. رابطه خاصي
بين مدت
بيماري – جنس و
سن و پاسخ به
درمان مشاهده
نمي شود .
بحث :
برخلاف
آنچه در
بالغين گزارش
شده است در
اين مطالعه
اثر بخشي قابل
ملاحظه و
يكنواختي در
درمان با پالس
دگزامتازون
ديده نشد . اگر
چه پاسخ درماني
كوتاه مدت
مطلوب است . مي توان
اين نوع درمان
را به عنوان
درمان افزايش
دهنده پلاكت
موارد
خونريزي
تهديد كننده
حيات استفاده
نمود . اما اين
پاسخ با گذشت
زمان كاهش مي
يابد .
واژه هاي
كليدي :
ITP
مزمن و مقاوم –
پالس تراپي –
دگزامتازون –
عوارض جانبي