بررسي پاسخ درماني به پالس دگزامتازون در كودكان ITP مزمن مقاوم

 

نويسندگان : دكتر محمد علي احساني ، دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه ، دكتر افشين فرهادي دانشگاه علوم پزشكي ايران ( محل مطالعه دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه )

هدف :

بررسي اثر بخشي پالس دگزامتازون در ITP مزمن مقاوم به درمان و ارزيابي عوارض جانبي اين درمانه در كودكان

مقدمه :

هم ITP مزمن و هم ITP حاد در كودكان خوش خيم هستند و تعداد كمي از بيماران دچار عوارض جدي مي شوند . اخيرا در درمان ITP مزمن و مقاوم از پالس دگزامتازون استفاده شده است . اما نتايج حاصل از اين درمان در كودكان ضد و نقيض است . از اين رو ما تصميم گرفته ايم اين درمان را در كودكان دچار ITP مزمن انجام دهيم .

روش :

در اين تحقيق ما تعداد 8 بيمار را كه داراي تشخيص ITP مزمن بودند و ساير تشخيصهاي افتراقي در آنها رد شده بود و در تمام اينها HBV و HIV و بيماريهاي خود ايمني رد شده بود و B.M انجام شده با تشخيص ITP هماهنگي داشت تمام اين بيماران با درمانهاي معمول IVIG و كورتيكواستروئيد خوراكي پاسخ نداده بودند . بيماران ما در فاصله سني 2 تا 14 سال و ميانگين سني 7 سال بود . 4 بيمار مذكر و 4 بيمار مونث بودند . مدت بيماري ( فاصله تشخيص تا درمان با دگزامتازون ) از 4 ماه تا 3 سال با ميانگين 20 ماه بودند . دگزامتازون به صورت IV با دوز 0.5 mg/kg در روز به مدت 5 روز در هر سيكل و به مدت 6 سيكل تزريق گرديد . در اين مدت بيماران از نظر عوارض جانبي و پاسخ به درمان بررسي شدند .

نتايج :

يك ماه بعد از درمان پاسخ نسبي ( پلاكت بيشتر از 50 و كمتر از 150 هزار ) در چهار بيمار ( 50% موارد ) و پاسخ عالي ( پلاكت بيشتر از 150 هزار ) در دو بيمار (25%) و 25% بيماران به درمان جواب نداده بودند ( پلاكت كمتر از 50 هزار ) در پايان ماه سوم پاسخ نسبي سه بيمار (5/37% ) پاسخ كامل يك بيمار (5/12% ) و چهار بيمار (50%) پاسخ ناكافي به درمان داده بودند . در پايان سيكل 6 فقط 2 بيمار پاسخ درماني بيشتر از 50 هزار داشتند (25%) و بقيه پلاكت كمتر از 50 هزار بود . در بيشتر از 85 % بيماران در درمان كوتاه مدت بعد از اتمام دوز دارو در هر سيكل پلاكت ها به ميزان زيادي افزايش يافت . كه با گذشت زمان اين پاسخ كاهش يافت . فقط در 4 بيمار عارضه جانبي به صورت خارش مشاهده گرديد كه به پرومتازين جواب داد . فشار خون ، هي1ر گليسمي ، اختلال رشد و صورت كوشينگي مشاهده نگرديد . در هيچكدام از بيماران عارضه خونريزي دهنده تهديد كننده حيات ايجاد نگرديد . رابطه خاصي بين مدت بيماري جنس و سن و پاسخ به درمان مشاهده نمي شود .

بحث :

برخلاف آنچه در بالغين گزارش شده است در اين مطالعه اثر بخشي قابل ملاحظه و يكنواختي در درمان با پالس دگزامتازون ديده نشد . اگر چه پاسخ درماني كوتاه مدت مطلوب است . مي توان اين نوع درمان را به عنوان درمان افزايش دهنده پلاكت موارد خونريزي تهديد كننده حيات استفاده نمود . اما اين پاسخ با گذشت زمان كاهش مي يابد .

واژه هاي كليدي :

ITP مزمن و مقاوم پالس تراپي دگزامتازون عوارض جانبي