هوچكين و انتخاب روش درماني مناسب در مراحل اوليه بيماري و معرفي 92 بيمار

در مدت 20 سال از بخش راديوتراپي بيمارستان قائم

 

نويسنده : دكتر محمد حسين صالحي استاد يار راديوتراپي و انكولوژي بيمارستان قائم دانشگاه علوم پزشكي مشهد .

 

بيماري هوچكين اولين بار توسط آقاي Thomas Hodgkin در سال 1832 با ارائه مقاله اي شناخته شد در اين مقاله آقاي هوچكين با معرفي 6 بيمار هوچكيني مربوط به خود ايشان و يك بيمار تشخيص داده شده قبلي در سال 1828 توسط آقاي Thomas Craswell ، هوچكين را بيماري اوليه غدد لنفاوي تلقي نمود . از همان ابتدا اتيولوژي عفوني بيماري و سپس ارتباط آن با E.B.V قابل بحث بوده است و ضمنا ازدياد ريسك بيماري در نزد بعضي مشاغل يا فاميلي نيز در بعضي گزارشات مطرح است . هوچكين 67/0 % تمام سرطانها و 31/0 % كل مرگ و مير سرطاني در آمريكا را تشكيل مي دهد . انسيدانس آن 1/3 درصد هزا (1988) با مختصر برتري مرد به زن مي باشد . در 15 سال اخير مختصر كاهش ريسك در نزد افراد مسن گزارش گرديده است كه بيشتر ما حصل تشخيص افتراقي صحيح آن از لنفوم بوده است . در كشورهاي توسعه يافته انسيدانس آن قدري بيشتر بوده و داراي دو پيك سني ( 25 تا 30 و  75 تا 80  ) است  . در كشورهاي در حال توسعه يا توسعه نيافته انسيدانس بيماري قدري كمتر بوده ولي شيوع‌ آن نزد افراد زير 15 سال سن قدري بيشتر از كشورهاي توسعه يافته است  . نزد كودكان زير 10 سال اين بيماري نادر بوده و ضمن اينكه پيش آگهي خيلي بهتري نيز دارد . هوچكين بيماري سيستم لنفاوي است و در 80 درصد موارد مراجعه بيماران با آدنوپاتي هاي بالاي ديافراگم و در يك سوم موارد بيماران با سمپتوم B مراجعه مي نمايند . شانس انتشار بيماري به خارج از سيستم لنفاوي با ميزان ابتلاء طحال بستگي دارد و تقريبا در تمام بيماراني كه درگيري كبدي يا مغز استخوان ايجاد مي شود انتشار وسيع قبلي بيماري در طحال دارند . ابتلا سيستم لنفاوي Peyer,s patch يا حلقه والدير و نيز پوست يا C.N.S نادر است . بيماري داراي 4 نوع پاتولوژي با درجات بدخيمي متفاوت است در مورد آن و يا در مورد انواع Staging  در صورت وقت كافي در كنفرانس صحبت خواهد شد . لاپاراتومي Staging كه در اوايل دهه 1970 طرفداران زيادي داشت بعدا بعلت عوارض حاصله و امكانات تشخيص باليني پيشرفته وم بالاخره مقايسه نتايج حاصله اين نوع Staging در حال حاضر محدود به بعضي از بيماران انتخابي است .

درمان :

راديوتراپي در مراحل اوليه بيماري از همان ابتداء و در حال حاضر درماني است بسيار موثر و قابل قبول زيرا هوچكين ضايع اي است نسبتا حساس به اشعه و بادوزهاي نسبتا كم و بدون ايجاد عارضه زياد و خطرناك مي توان بيماري را در مراحل اوليه درمان نمود براي اولين بار آقايان Easson  & Russell در 1963 مقاله اي تحت عنوان The cure of Hodgkin,s disease  را منتشر نمودند . درمان هوچكين بصورت شان هاي وسيع ( تمام غدد لنفاوي TLI يا STLI ) يا شانهاي محدودتر Mantle يا Y معكوس بنا به لوكاليزاسيون ضايعه و مرحله بيماري و برخورداري از مشخصات خوب يا بد ضايعه بكار گرفته مي شود كه به تفصيل در كنفرانس بحث خواهد شد . مطالعات متعددي ( حدود 20 Randonized-Trial) در جهان در مورد درمانهاي راديوتراپي و شيم يدرماني در stage هاي I و II و مقايسه آن با راديوتراپي تنها شده است ولي هيچكدام از آنها در Stage ، I ويا II با مشخصات خوب ( بدون غدد لنفاوي خيلي بزرگ يا سمپتوم B يا ESR بالا و غيره بحث خواهد شد ) همراه نمودن شيمي درماني سوروي كلي را تغيير نداده است . در مورد مرحله II  و I با مشخصات بد نيز همراه نمودن شيمي درماني دقيقا به چه صورت انجام گردد و چند سيكل و چه ميزان اشعه داده شود قابل بحث است و به تفصيل در كنفرانس صحبت خواهد شد . مطالعات ايتاليائي چند مركزي در درمان مقايسه اي در مرحله PS I A و PS II A شيمي درماني MOPP يا تراپي (STLI) : سوروي شيمي درماني 56 درصد و راديوتراپي 93 درصد بوده است . در PsIIIAI افزودن شيمي درماني بهراديوتراپي با فيلد وسيع (TLI يا STLI) نتيجه را بهتر از راديوتراپي تنها ننموده است ولي در III A2 نتيجه مطلوب تر بوده است .

شيمي درماني :

شيمي درماني قبلا در Stage هاي پيشرفته بكار گرفته مي شد ولي امروزه در بعضي از مراحل اوليه نيز همانطوريكه قبلا اشاره شد با مشخصات بد بيماري همراه با راديوتراپي با شان هاي تراپي Modified شده مورد استفاده قرار مي گيرد و نتيجه را مطلوب تر نموده است ، تعداد داروهاي بكار گرفته شده موثر اكثرا مجموعه اي از 4 دارو يا گاهي Modified شده بصورت پروتوكل هاي متعدد در درمانهاي معمول يا در عود ضايعه بكار ميرود كه در اينجا به علت كمبود وقت وشايد خارج از موضوع بدان اشاره اي نمي شود ، در صورت وقت كافي در كنفرانس اشاره اي به آن خواهد شد . در خاتمه آمار بررسي شده به تعداد 92 بيمار هوچكيني در كنفرانس ارائه خواهد شد  .