روشهاي درمان لنفوم پوستي (Cutaneous T.CELL Lymphoma ) و معرفي 633 مورد لنفوماي مختلف از بخش راديوتراپي بيمارستان قائم در مدت 12 سال

 

نويسنده : دكتر محمد حسين صالحي استاديار راديوتراپي و وآنكولوژي بيمارستان قائم دانشگاه علوم پزشكي مشهد  .

 

لنفوم پوستي ضايعه اي است لنفوپروليفراتيو اپيدرموتروپيك از نوع سلولي T.CELL با تظاهرات كلينيكي گوناگون ، گرچه در قديم براي هر يك از تظاهرات باليني آن شخصيت مستقل وجداني قائل بودند مانند Mycosis Fungoide  Sezary  Syndrome و يا رتيكولوم سل ساركوم پوستي و غيره ولي امروزه تمام آنها تحت يك نام (C.T.C.L ) بررسي مي گردند . اين ضايعه پوستي نسبتا نادر است و طبق آمار كشور آمريكا اينسيدانس آن 4 در ميليون است كه بين سالهاي 73 تا 84 شيوع آن 2/3 بار افزايش يافته است ، سن افراد مبتلامعمولا بين 40 تا 60 بوده و نسبت مرد به زن (M/F) 2/2 مي باشد . در مورد اتيولوژي اين بيماري عواملي مانند ويروس ، سيگار ، نورخورشيد و مواد شيميايي ، استيميولاسيون مزمن آنتي ژن ، سموم و بالاخره شغل مطرح مي گردند ولي نقش هيچكدام از آنها به اثبات نرسيده است  .شروع ضايعه  از پوست بوده و مادام كه در پوست متمركز است سير بطئي دارد در پوست ممكن است لوكاليزه بوده ويا سطح وسيعي از پوست  را  درگير نمايد . زمانيكه ضايعه محدود به پوست است امكان درمان بيشتر بوده و پيش آگهي آن نيز خوب است ‌، ولي ضايعه مي تواند وارد جريان خون محيطي گرديده و درگيري غدد لنفاوي يا كبد ، ريه و غيره ايجاد شود ولي درگيري در استخوان نادر است و وقتي كه ضايعه از پوست خارج گردد بخصوص  درگيري احشاء اتفاق افتد درمان مشكل گرديده و پيش آگهي بيماري بسيار بد مي گردد . بنابر اين Staginy بيماري براي انتخاب روش درمان و بررسي پيش آگهي آن ضرورت دارد . در كنفرانس موارد فوق بحث خواهد شد  .

معالجه :

درمان لنفوم پوستي متفاوت از درمانهاي لنفوم B.CELL مي باشد ، در درمان لنفوم B.CELL حتي در مراحل پيشرفته با درگيري احشاء و يا مغز استخوان شيمي درماني با رژيم معمولي و يا حتي نوع آگرسيو با ترانسپلانتاسيسون مغز استخوان مي تواند موفقيت آميز باشد ولي در C.T.C.L در مراحل پيشرفته شيمي درماني موفقيت چنداني ندارد فقط مادام كه ضايعه در پوست متمركز است درمانهاي موضعي با اشعه تراپي بصورت اشعه X يا الكترون تراپي و يا شيمي درماني هاي موضعي اميدوار كننده است .

درمان پوستي :

اين نوع درمان در مرحله T1 شامل شيمي درماني يا PUVA-PUVA همراه با الفا اينترفرون PUVA همراه با رتينوئيد و يا متاتروكسات خوراكي همراه با PUVA و بالاخره اشعه تراپي موضعي بصورت اگزنرمال با دستگاههاي سطحي يا اورتوولتاژ و يا الكترون تراپي موضعي است . در محله T2 درمان شامل PUVA يا شيمي درماني موضعي و يا درمان الكترون تراپي تمام پوست خواهد بود .

(T.S.E.B.T ) اين نوع درمان و دوز آن بطور مشروح در كنفرانس بيان خواهد شد . حتي روش الكترون تراپي در مرحله T3  و T4 نيز انجام مي گردد . در مرحله T1 و T2 كه درمان T.S.E.B.T مي شوند زندگي 5 ساله بدون بيماري و يا سوروي كلي به ترتيب 50 تا 65 درصد و 80 تا 90 درصد بوده است و حال آنكه در T3  و T4 اين ارقام به ترتبي 20 و 50 درصد است .

درمان سيستميك :

شيمي درماني در موارد پيشرفته جنبه پالياتيف دارد ، شيمي درماني بصورت تك دارئي يا مجموعه اي از چند داروي انتخابي انجام مي شود داروهاي مورد استفاده شامل : ونكريستين ، سيكلوفسفاميد ، آدريامايسين ، متاتروكسات ، ناتولان ، پردنيزولون و Etopeside مي باشد رژيم هاي آكرسيو متشكل از مجموعه چند دارو و پيوند مغز استخوان نيز بكار رفته است ولي نتايج اوليه رضايت بخش نبوده است  . در خاتمه آمار لفنومهاي مطالعه شده در كنفرانس ارائه گرديده و بحث خواهد شد .