تعيين بهترين روش درماني بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي بالغين در بيماران ايراني

نويسندگان : دكتر كيهاني ، دكتر نوگه ، دكتر سيار ، دكتر شريفيان ، دكتر الهي ، دكتر صفائي ، دكتر نجفي ، مركز تحقيقات خون و سرطان بيمارستان امام خميني .

هدف :

انتخاب روش درماني كه در عين حصول نتايج خوب درماني داراي عوارض قابل تحمل و تمهيد توسط بخشهاي بيمارستاني مختلف در بيماران مبتلا به لوسمي حاد ميلوئيدي ايراني بسيار ضروري است .

لذا سعي شده سه رژيم درماني القاء رميسيون در اين بيماران بطور راندم بررسي شود .

متد و بيماران :

تا كنون حدود 53 بيمار با تشخيص لوسمي حاد ميلوئيدي در اين مطالعه جهت درمان القاء رميسيون به سه گروه A,B,C تقسيم شدند و تحت درمان رژيمهاي سايتوزلد 100 mg/m2 هفت روزه و دنوروبيسين 45 mg/m2 دو روزه ( رژيم B ) يا سايتوزلد 200 mg/m2 پنج روزه و دنوربيسين 45 mg/m2 سه روزه (رژيم C ) قرار گرفته اند .

نتايج :

از ميان اين بيماران 52% زن و 48 % مرد بودند . بيشترين رده سني اين بيماران دهه سوم و چهارم بودند . ضعف ، بي اشتهايي و كاهش وزن شايعترين علائم بيماران بود و اسپلنومگالي و لنفادنوپاتي نيز از شايعترين يافته هاي فيزيكي اين بيماران بود . 60% بيماران حين مراجعه ترومبوسيتوپني زير 50000 و 47% بيماران دچار كلوسيتوز بالاي 10000 بودند . شايعترين مورفولوژي بيماران M2 و بعد از آن M4 بودند .

از نظر نتيجه درمان بيشترين ميزان رميسيون در گروه A بود (75 % ) و بعد از آن رژيم B (65%) . حدود 10 بيمار بعلت عوارض درمان فوت كردند (18%) كه در اين ميان رژيم Aبيشترين موتاليته را اينجادكرده بود (23% ) .

نتيجه :

اين مطالعه ادامه دارد و نتايج قطعي فعلا قابل حصول نيست . ولي اين گزارش اوليه تاكنون نشان دهنده اين است كه رژيم 3+ 7 استاندارد در بيماران ايراني بهترين نتايج درماني را داده است .