درمان آنمي آپلاستيك شديد به روش چهار دارويي با ATG ،

سيكلوسپورين ، دانازول و پردنيزولون

 

نويسنده : دكتر علي شهرياري احمدي : بيمارستان آيت ا...طالقاني دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه

مقدمه :

تا دهه 70 ميلادي پيش آگهي بيماران مبتلا به آنمي آپلاستيك شديد حتي لوسمي حاد نيز بدتر بود و غالب اين بيماران بقاء طولاني نداشتند . با عملي شدن پيوند مغز استخوان و پس از آن پيوند سلولهاي بنيادي خون محيطي ، درمان انتخابي آنمي آپلاستيك شديد ، در صورت وجود دهنده مناسب پيوند و شرط سني كمتر از 40 سال پيوند استخوان تلقي مي شد . با نتايج درماني خوب و گاها عالي ATG و سيكلوسپورين ، در حال حاضر در سنين 20 تا 40 ساله شديد درمان آنمي آپلاستيك با داروهاي ايمونوساپرسيو بسيار عملي تر از پيوند مغز استخوان باشد ، حتي با وجود دهنده مناسب براي پيوند .

روش مطالعه :

از فروردين 1377 طرح درماني آنمي آپلاستيك شديد با ATG ، سيكلوسپورين ، دانازول و پردنيزولون در سرويس خون و آنكولوژي بيمارستان طالقاني كرمانشاه به اجراء گذاشته شد و تمام بيماران جديد با وضعيت عملكردي خوب و سن 13 تا 60 سال كانديد اين درمان شدند دوز و مدت درمان در مورد هر دارو بشرح زير مي باشد :

ATG

20ميلي گرم بازاء هر كيلو وزن بدن روزانه

پنج روز پياپي

سيكلوسپورين

6 ميلي گرم با ازاء هر كيلوگرم وزن بدن روزانه

(تعديل دوز با توجه به سطح كراتينين بيماران)

دانازول

10ميلي گرم به ازاء هر كيلو وزن بدن روزانه

 

پردنيزولون

1 ميلي گرم به ازاء هر كيلو وزن بدن روزانه

به مدت چهارده روز ( بيشتر با هدف جلوگيري از عوارض ATG )

 

بررسي چگونگي پاسخ به درمان بر اساس ميزان وو چگونگي افزايش پلاكت و نوتروفيل خون محيطي و هموگلوبين صورت گرفت و بر اساس نحوه اين افزايش پاسخ بيماران به چهار دسته درجه بندي شد كه شامل :

1-     اندك ( شمارش پلاكت بالاي 20000 ، نوتروفيل بالاي 500 و هموگلوبين بالاي 7 )

2-     متوسط ( شمارش پلاكت بالاي 50000 ، نوتروفيل بالاي 1000 و هموگلوبين بالاي5/8 )

3-     خوب ( شمارش پلاكت بالاي 100000 ، نوتروفيل بالاي 1500 و هموگلوبين بالاي 10 )

4-     كامل (CBC نرمال )

يافته ها :

تا زمان ارسال مقاله 9 بيمار تحت درمان با رژيم فوق قرار گرفته اند ( شش مرد ، سه زن ) متاسفانه يك نفر از بيماران در اثر خونريزي مغزي ناشي از ترومبوسيتوپني در بخش فوت كرد ولي هشت بيمار ديگر را تحمل و بدون عارضه ترخيص شدند پاسخ در سه بيمار كامل ، در سه بيمار خوب و در دو بيمار متوسط و اندك بوده است . بيماري در يكي از بيماران پايان خوب به درمان ، پس از تماس با سموم كشاورزي مجددا عود كرد .

از نظر تحمل درمان و عوارض ، فقط يك نفر از بيماران به ATG واكنش ديررس بصورت آرترالژي نشان داد كه با طولاني كردن مصرف پردنيزولون كنتر ل گرديد . 5 بيمار افزايش كراتينين نشان دادند كه با كاهش دوز سيكلوسپورين كنترل گرديد . دو بيمار هيپرتوفي لثه پيدا كردند .

نتيجه :

هر چند تعداد نه بيمار ازي نظر آماري اندك است ولي حصول پاسخ در تمام بيماران ( بجز يك مورد مرگ زودرس در اثر عارضه بيماري ) چنين مي نمايد كه روش درمان فوق روش موفقي در درمان آنمي آپلاستيك شديد خواهد بود .