مسموميت در دستگاه ادراري

 

 سيستيک هموراژيک در درمان با آندوکسان شايع است. باسيستيک حاد در کساني که در موقع مصرف دارو مايعات نمي خورند شايع است. شيوع اين عارضه 4 تا 36 درصد است.

ديزوري تکرر ادرار، حس احتياج به ادرار کردن و هماتوري واضح يا ميکروسکوپيک، از علائم بيماري است. شروع علائم ممکن است 24 ساعت پس از مصرف دارو بروز کند و ممکن است چند هفته پس از مصرف دارو پيش آيد.

در سيستوسکوپي هيپيريلازي مخاط، تلانژکتازي عروق، خونريزي زير مخاطي، زخم مخاط، نکروز ديده مي شود. اين تغييرات ممکن است با انفيلتراسيون هوچکن در مخاط اشتباه شود.

در آزمايش آسيب شناسي، نازک شدن جدار عروق، جوانه زدن مويرگها، ادم و نکروز ديده مي شود. سلول هاي آتپيک اپي تليال در آزمايش سيتولوژيک ادرار ممکن است حدس بدخيمي پديد آورد.

سرطان مثانه در درمان طولاني با آندوکسان ديده شده است. با قطع درمان و دادن مايعات، ضايعات بهبود مي يابد ولي هماتوري ميکروسکوپي ممکن است ماهها ادامه يابد. خونريزي شديد که زندگي را به خطر اندازد، نادرست است ولي ممکن است احتياج به بستن شريان ايليات داخلي پيدا شود که اکثرا سودمند نبوده است. سيستومي سوپراپوبيک و سوزاندن محل خونريزي مفيد است . گذاشتن کاتاتر در داخل حالب ها نيز مفيد است ولي ممکن است موجب عفونت شود. فيبروز جدار مثانه و برگشت ادرار به حالب ها در درمان طولاني ديده مي شود اين تغييرات نظير تغييراتي است که در راديو تراپي مثانه بروز مي کند. ديلاتاسيون مويرگها، ادم، تورم سلولي، پروليفراسيون فيبروبلاست در آسيب شناسي ديده مي شود. فيبروز جدار مثانه در 25 درصد  بيماراني که درمان طولاني داشته اند در بررسي اتوپسي ديده مي شود. آزمايش ادرار هر دو ماه يکبار در بيماران بدون علامت بايد انجام گيرد که بتوان از بروز هماتوري ميکروسکوپيک آگاه شد. در موقع شروع سيستيک مي توان به جاي آندوکسان از يک الکيل کننده ديگر استفاده کرد.

اخيرا يک نوع مسموميت کليه در جريان استفاده از آندوکسان مشاهده شده است. اين نوع مسموميت با هيپوناترمي و کم شدن حجم ادرار و ادرار با وزن مخصوص بالا بدون اختلالت گلومرلول و ياتوبول همراه است. عارضه با قطع درمان از بين مي رود.

در درمان با استرپتوزوتوسين Streptozotocin  مهمترين عارضه ضايعه توبول هاي کليه است.

مسموميت با پروتئينوري، آمينو اسيد و ري و هيپوفسفاتمي بروز مي کند و اگر درمان قطع شود در مدت 2 تا 4 هفته برگشت پذير است. با ادامه درمان سندرم فانکوني، ازتمي و مرگ پيش مي آيد. مقدار بيشتر از يک و نيم گرم براي هر متر مربع در هفته يا بيشتر از 500 ميلي گرم براي هر متر مربع براي 5 روز اين عارضه را پديد مي آورد.

20 درصد دز داده شده به طور دست نخورده از ادرار دفع مي شود. اين مقدار دارو در ادرار سبب ايجاد يک عامل متيل کننده Methylating  Agent  در ادرار و بروزمسموميت کليوي است. دادن مايعات و ايجاد ادرار فراوان در موقع استعمال دارو لازم است.