پنتواستاتين = PENTOSTAN = DCF
پنتواستاتين به نام دزوکسي کوفورمايسين DEOXYCOFORMYCIN شناخته شده است.
در بسياري از سرطانها لنفاوي موثر است در هري سل لوسمي در 84 درصد موارد موجب فرو کشيدن بيماري مي شود در لوسمي هاي لنفوئيدي مزمن، پرولنفوسيتک و مايکوزيس فونگوئيدس نيز موثر است. سميت شديد جلوگيري از مصرف آن را در ساير لوسمي ها حاد مي کند.
مکانيسم اثر: پنتواستاتين موجب وقفه آنزيم آدنوزين دزآميناز مي شود که موجب تجمع مواد سمي در سلول و مرگ آن مي گردد.
از راه تزريق مصرف مي شود اثر آن تا يک هفته باقي مي ماند و از راه ادرار در 24 ساعت دفع مي شود و دفع با کليرانس کراتينين مربوط است.
اثرات متقابل دارو: هرگز نبايد با فلودا رابين مصرف شود موجب مسموميت ريوي و مرگ مي شود. با آندوکسان موجب نارسايي شديد قلب مي شود موجب افزايش فعاليت و ايدارابين مي گردد.
مسموميت: لنفوپني شديد است. در نارسايي کليه و اشخاص ضعيف دارو بد تحمل مي شود. دارو مسموميت ريوي، کبدي و سيستم اعصاب علاوه بر ميلوساپريشين ايجاد مي کند.
60 درصد بيماران دچار نوتروپني و لنفوپني مي شوند آريتمي قلبي، سرفه، خستگي، تهوع، استفراغ، اختلال صحبت، اختلال جريان فکر، سرگيجه، ورم مغز پديد مي آورد.
مقدار و راه استعمال: دارو به صورت پودر در ويال 10 ميلي گرمي موجود است. در هري سل که به انترفرون جواب نداده است و نارسايي کليه ندارد و کبد در وضع مناسب است به مقدار 4 ميلي گرم هر دو هفته براي هر متر مربع سطح بدن به کار مي رود قبل و بعد از درمان 1000 سي سي مايع و پس از آن نيز 1000 سي سي مايع داده مي شود.