بلئومايسين = BLEOMYCIN = B

موارد و مقدار استعمال: دارو در سرطان هاي اسکو آموس، سر و گردن، آلت، مري، واژن، پوست، مقعد، لنفوم، کانسر نسوج نرم، بيضه، ملانوم، ريه و براي خشک کردن مايعات داخل جنب و صفاق به طريق وريدي زير جلدي، داخل عضله، شريان مصرف مي شود.

مقدار استعمال 10 تا 20 واحد براي هر متر مربع سطح بدن و يک تا 2 بار در هفته است. در 2 بار اول درمان بايد يک تا 5 واحد تست شود اگر حساسيت ندارد بقيه دارو مصرف شود.

اگر کراتين کليرانس کمتر از 25 ميلي ليتر در دقيقه است بايد مقدار دارو 75 درصد کاهش يابد. دارو از راه ادرار دفع مي شود و در ادرار تغليظ مي گردد.

مکانيسم اثر و عوارض: يک گروه گليکوپروتئين مرکب از 13 جزء است که به DNA مي چسبد و آن ها را مهار مي کند. سنتز RNA و پروتئين نيز وقفه مي يابد.

عوارض تب و لرز در 60 در صد بيماران 4/39 تا 40 درجه سانتيگراد در 4 تا 10 ساعت پس از تزريق، مرگ و مير هم گزارش شده است. در درمانهاي بعدي عوارض کاهش دارد. آمادگي با آنتي هيستامين و کورتيکواستروئيد از عوارض مي کاهد. در يک درصد موارد ممکن است آنفيلاکسي بروز کند. در لنفوم در اولين دوز درماني عوارض شديد تر است. عوارض خوني نادر است. پوست در 50 درصد بيماران پررنگ مي شود. ناخن و کف دست و انگشتان تغيير رنگ مي دهد. خارش و کهير مخصوصا در محلهايي که سابق راديوتراپي شده است بروز مي کند و قابل برگشت است. زخم دهان گاهي شديد است.

عوارض ريوي در 8 تا 10 ساعت بروز مي کند. تنگي نفس همراه با پنوموني است و در نهايت ممکن است فيبروز ريوي ايجاد شود.

در سن بالاتر از 70 سالگي فيبروز شديد تر است. بيشتر از 400 واحد در طول عمر نبايد مصرف شود. احتياط در بيشتر از 300 واحد ضروري است.

عوارض تهوع، استفراغ، ريزش موها، خواب آلودگي، نابودي حس چشايي ديده مي شود. دارو در ويالهاي 15 واحدي عرضه شده است و پس از حل کردن تا 24 ساعت پايدار است.