دوکسوروبيسين = آدريامايسين = ADRIAMYCIN = A

موارد و راه استعمال: پر مصرف است در سرطان پستان، مثانه، پروستات، معده، تخمدان، تيروئيد، سرو گردن، آندومتر، کبد، پانکراس، بيضه، ريه، مري، سارکم نسوج نرم، نوروبلاستوم، يوئينگ، لوسمي حاد، هوچکين، لنفوم، کارسينوئيد، مزوتليوم، تيموم، استئوسارکم، ميلوم، تومور غدد بزاقي، تومور ويلمز و ساير سرطانهاي با محل نا معلوم به کار مي رود.

مقدار استعمال : 60 تا 75 ميلي گرم براي هر متر مربع هر 3 هفته است. در استعمال ممتد چند روزه (10 تا 60 روز) مقدار استعمال 2 تا 9 ميلي گرم براي هر متر مربع مي باشد. دارو از راه ست سرم تجويز مي شود. بسيار سوزاننده است.

مکانيسم اثر و عوارض: در مرحله سنتز موثر است و بين رشته هاي DNA باند ايجاد مي کند. آنزيم توپوايزومراز و ترانسکريپتاز نيز مهار مي شود . هستک سلول را نيز ضايع مي کند. جدار سلول نيز ضايع مي شود. 50 در صد دارو از راه کبد دفع مي شود و 50 در صد در صفرا ظاهر مي شود. اگر بيليروبين بالاتر از 2/1 باشد مقداردارو 50 درصد و اگر بالاتر از 3 باشد 75 در صد بايد کاسته شود. ادرار را قرمز مي کند.

عوارض تهوع و استفراغ :1 تا 3 ساعت پس از شروع و تا 24 ساعت  ادامه دارد. لکوپني و ترمبوسيتوپني در روز 10 تا 14 حد اکثر و در 21 روز بهبود مي يابد. ريزش موها، زخم دهان قابل توجه است. عوارض قلبي در بيشتر از 550 ميلي گرم براي هر متر مربع در کل درمان بروز مي کند اگر همراه با سيکلوفسفامايد به کار رود مقدار دارو 450 ميلي گرم براي هر متر مربع است. تغيير رنگ ناخن، تب و لرز ممکن است بروز کند. در ويالهاي 10 تا 50 ميلي گرمي ارائه شده است. دارو را نبايد با داروهاي ديگر در سرم مخلوط کرد. در حرارت اتاق محلول براي 24 ساعت پايدار ميماند. در يخچال تا 48 ساعت اثر خود را حفظ مي کند. اگر يخ زده شود محلول تا 6 ماه اثر خود را حفظ مي کند.