|
داروهاي آلکيل کننده Alkylating Agent
اولين گروه از اين داروها در سال 1854 ميلادي ساخته شد ولي در سال 1877 سوزاننده بودن سولفوموستارد شرح داده شد. در جنگ جهاني اول خاصيت آن برروي چشم، پوست و مخاط تنفسي مورد توجه قرار گرفت و بعنوان يک سلاح جنگي از آن استفاده شد. لکوپني همراه با تماس با اين دارو در سال 1919 توسط Erich و آپلازي مغز استخوان در بررسي اتوپسي شرح داده شد. پس از جنگ جهاني دوم تحقيقات سري مربوط به موستارد پايان يافت و در حال حاضر سه گروه از مشتقات موستارد مورد استفاده ميباشد. - نيتروژن موستارد و مشتقات ديگر آن - گروه اتيلن امين - گروه آلکيل سولفات مکانيسم اثر دارو شيميائي آن با مواديکه موجب توليد مواد الکتروفيليک يون کربونيوم مي کنند و سبب پديد آمدن پلي بين عامل هاي سلولي مهم مانند فسفات، آمينو، سولفيد ريل، هيدروکسيل، کربوکسيل و گروه هاي ايميدازولي سلول مي شوند. پديد آمدن پلي بين عامل ها را آلکيله کردن مي گويند. پديد آمدن پل توسط عامل Co-H-H کربوکسيلCHO – هيدروکسيل آلکيلاسيون (Alkylation) الکيله کردن موجب برهم خوردن نظام سلولي و در نتيجه مرگ آن در موقع تقسيم با اعمال متابوليکي سلول ميشود. اگرچه مصرف داروهاي الکيل کننده نتوانسته اند بيماران سرطاني را شفا بخشند ولي طول عمر بيمار را افزايش ميدهند. وقتي يک تومور به يک نوع داروي الکيل کننده مقاوم ميشود معمولا به همه انواع آن مقاوم است و بندرت ممکن است نوع ديگري از آن موثر واقع شود.
|